İçim daraldıkça ferahlar...

Hayata küstürürler seni, babanı bile özlemene izin vermezler. Kötüledikçe kötülerler yaptıklarıyla. Minnetini kızgınlığa dönüştürürler. Gülme hakkını alırlar elinden. Doğduğun büyüdüğün yerleri, anılarını hatıralarını çekerler altınadan. Düşlerin yapmak istediklerin hep bir engele takılır. Tam bir nefes aldım derken, yumruklarını bastırırlar boğazına. Nefesin durur, kalbin durur, hayatın durur. Varsın olsun. Herşeyimi alın elimden. Hiçbir şey istemiyorum. Bütün bu istediklerim alıştıklarım sahip olduklarım benim zincirlerim, esaretim değil mi zaten? Sınavımın farkındayım ve her ne olursa olsun kızmayacağım, her bir olaydan sonra daha da çok seveceğim Seni. Eşyanın hakikatine talibim. İçim yangın yeri olmuş ne farkeder? Sevene yangınlar sevilenden tebliğdir. Varsın yansın herbir yanım, yansın ki kaybolayım, yansın ki yar olayım, yansın ki var olayım...