Eski Günlerimiz

......
"Yine ortancalar altı camının
Dışarda sükûnu yaz akşamının
Bahçemiz sulanmış ıslak her çiçek
Kapı çalınacak babam gelecek."

Aşaka

Öyle güzel ki sevmek seni, her hücrene mutluluğu nakşetmek gibi, ruhu bayram yerine çevirmek gibi, renklerin en güzelleriyle bezenmek gibi, berrak denizlerde balık olmak gibi, masmavi gökyüzünde rüzgarla kucaklaşmak gibi, sıcacık dost elini tutmak gibi. Hele bir de sevdiğin kadar sevildiğini bilmek... Hemen kavuşmak, o an oracıkta kendinden vazgeçmek, özlemden tutuşmak... Soyunmak isteği bedenden, mekandan, zamandan... Öyle güzel ki sevmek seni...

Nöbetçi

Güz kapısında ağaç
El kapısında emekçi
Suyu çekilmiş ırmak
Kafamdaki nöbetçi


Acıdan kırılsa bile sesim
Acımı sesleyenler var
Boşuna belindeki anahtar
Işığım kilitlenmez ki benim

Bir Acı Dünya Gerçeği

Kimseye güvenmemek gerekliliği çok acı bir dünya kanunu değil mi? Her lafın güvenilirliğini tartmak, ona göre atmak adımını içinde bir yerlerde kendinde gizli olan karanlığı aşikar etmek değil mi? Ne bilsin ki insan tanıdık olmayan duyguların karşı tarafta olabileceğini, nasıl alsın gardını içini, dışına giyinen... Bir türlü anlamadım, anlamak ta istemem sözün kalpten çıkmadığını. O kadar zamanı mı var ki insanın aldatmacalar üstüne yeni bir dünya kuracak... Bu kadar mı kolay bir kalbi yıkmak baştan sona ve dönüp öylece kaldığın yerden devam etmek. Defaatle inandım yanıldım, defaatle dayadım kalbimi sağlam gördüğüm sinelere. Bir kere de hakkını alamadım duygularımı satranç taşı gibi oynamamanın. Savaş değil ki bu stratejim olsun, baki değil ki bu benden başka ben olsun. Ne var ise hayatta 3 gün 5 gün sürmüyor mu en fazla? O halde neden bunca yormaca, yorulmaca?

En Uzak Mesafe

Bu insan ne hoyrat, ne kör, ne umursamaz, ne yakıcı, ne yıkıcı bir varlıktır. Hayatın önüne sunduğu güzellikleri nankörce elinin tersiyle iter, yerle bir eder. O kadar kolayken mutluluğu elde etmek türlü hırsıyla mahveder herşeyi. Ağzı köpürerek yıktığı köprülerle tatmin de olmaz üzülür bir de, ki çok geçmez daha da büyütür içindeki hırçın dalgaları. Ne yapsan olmaz, ne türlü anlatsan da anlamaz...

En Uzak mesafe ne Afrika'dir,
Ne Çin,
Ne Hindistan,
Ne Seyyareler,
Ne yildizlar geceleri isildayan...

En uzak mesafe iki kafa arasindaki mesafedir birbirini
anlamayan...

Yol Giderken Durmak Varmak Ummadığın Yere

Yalnızlık duygusu iliklerime işledi.
Anladım ey Dost,bir ben bir Sen varsın hikayemde ve yalnız Sen kalana kadar devam edecek çile.

Ee İnsan İstiyor Tabii!

Ee insan istiyor tabii doğum gününde babasına sarılmak, bu tabii benim gibileri için imkanlar dahilinde biraz lüks.

Birgün tombul ve güleç amcaları sevmeye başlıyorsunuz aniden ve hepsi sanki babanızdan bir parça taşıyor ama ne yazık ki bende babammış gibi sarılabileceğim tombul ve güleç bir amca da yok.

2014 muhasebe hesapları için sistemde boş tablolar hazırlarken tanbur açtım kendime, dinledim dinledim dinledim. Al işte şimdi ağlasan olmaz iş yerindesin, yok saysan gözlerin nemli. Gizlen saklan bakalım klavyenin altına, monitörün arkasına.

Şu modern zaman dediklerinin acayip icatları ağlamaya bile zaman vermiyor. Çalışıyor,çalışıyor,çalışıyorum. Doğum günüm bugün ee insan istiyor tabii gönlünce ağlasın. O da benim gibileri için imkanlar dahilinde biraz lüks.

Yeni yaş, yeni bir yıl ikisi bir arada benim için, yılbaşından 30 gün sonra doğduğumdan. Ee insan istiyor tabii hem yeni yaşından hem yeni yılından güzel birşeyler. Herkes de diliyor benim için bolca güzellikler, mutluluklar. Bakalım, biri olmazsa biri olur elbet.

Çok şükür ki aşığız da acıdan keyif alabiliyoruz. Çok şükür ki bana acı gelenin acı olmadığını idrak için uğraşıyoruz. Çok şükür ki yanımızda olanlar birgün olmadığında daimi bir DOST ile birlikteyiz.

Ee insan istiyor tabi somut birşeyler de olsun, ama o da benim gibi soyut olanlara imkanlar dahilinde biraz lüks.