Başlıksız

Yüceler yücesi,varlığın yokluğun sebebi,herşeyi yerli yerine koyan...Tüm evreni, kocaman gezegenlerden ufacık karıncalara kadar hassas bir terazide dengede tutan. Aşkın kaynağı,çağlayan ırmak..Özden gürlememe sebep varlığım yokluğum. Ben irademi sana elden teslim etmişim. Ne dediysen Eyvallah demişim. Beklemişim,sabretmişim. Her geçen günü sana yaklaşmak bellemişim. Ellerim semada,gönlüm kapında sessizce oturup beklemişim. Sen ki beni görmüş,ev sahipliği etmişsin. Hayadan yanaklarım kırmızı,dillerim lal olmuş. Bana ettiğin lütuflardan başım yerden kalkmaz olmuş. Mahcubiyetten kelimelerim kurumuş. Kelimelere gerek yok,kaldırdım heybemden. Ben sana yürürüm ayaksız,ben sana konuşurum dudaksız. Ne güzel dostluktur ki bu, biran bile kalmam yalnız.