Sarmal Zamana Teslim!

Daldım şu an. Bir anda çıktım ofisten. Seyre daldım geçmişi. Birer birer geçti anılar. Durduramadığım zamanın benden götürdüğü eksiklerle yüzleştim. Unuttuklarımı hatırladım. Birden kabukları açıldı yaralarımın, boşaldı kan gözlerimden. Olmuyor işte güçlü falan olamıyorum ben. Hem ne faydası var ki güçlü olmanın. Güçlü olmak neyi değiştirir? Zaten alışmayacak mıydık olan biten herşeye? Ben daha erken alışmışım n'olmuş ki? Ardı ardına birbirine düğümlenen zincirler topluluğuna bürünmektir güçlülük. Kırılmamak için umursamamak, üzülmemek için duyarsızlaşmaktan başka nedir? Görüntüde herşey yolunda,kendini bile kandırırsın güzel güzel. Ama bir anda başlar yolculuğun ve o zincirlerle doladığın ruhun sıkılır, darlanır. Kırmak için zincirlerini birden hiddetlenir. Yapamayınca da akıtır yaşları gözlerinden. İşte böyledir hayatın seyri...