Çaresizlik

Bugün babamla buluştuk,sultanahmet köftecisinde yemek yedik beraber. Her zaman olduğu gibi ama bu sefer herşey bendendi. Babam herşeyden keyif aldığı gibi oranın köftesine bayılırdı. Bir tane yedi,sonra bir tane daha. Dünyaları verdim ben ona kabul etmedi. Dünyalardan değerli birşeye sahibim ben dedi,açık vermedi. Eski günleri yadettik. Sonra ben ondan yazı yazmasını istedim meşhur Selim Usta'nın duvarlarını süslemesi için. Sayfalarca yazdı, aldım ama oraya bırakmaya kıyamadım. Kalbime işledim nakış nakış herbir cümlesini. Öyle çok özlemişim ki içime çektim kokusunu, cenneti vaadeden ellerine sarıldım doyasıya, öptüm kana kana ve kalktık. O karanlığa karışan sokakta kayboldu ben de koyuldum yoluma elimde ışık tutan resmiyle.. Sonradan anladım dünyalardan değerli  dediği varlığını; o bendim, bölüşüyordum bedenimi onunla yarı yarıya. Bedenim yalnız bana değil ikimize de hayat veriyordu. İşte daha ne olsundu?